حفظ باروری

همه کسانی که قدرت باروری دارند اما به هر دلیلی نمی‌توانند یا نمی‌خواهند بچه دار شوند و نگران از دست دادن قدرت باوری خود در آینده هستند می‌توانند از روش‌های حفظ باروری استفاده کنند.

حفظ باروری در جوانانی که هنوز ازدواج نکرده‌اند و فرزندی ندارند یا افراد در معرض خطر ناباروری و نیز مبتلایان به سرطان، از اهمیت بسیاری برخوردار است.

کسانی که تاکنون ازدواج نکرده‌اند و نگرانند که به علت افزایش سن به هنگام ازدواج، دچار کاهش باروری شوند و یا زوج‌هایی که فعلاً تصمیم به بچه دار شدن ندارند اما همواره دچار استرس هستند که مبادا در آینده دچار مشکل در باروری شوند، خانم‌هایی که سابقۀ نارسایی زودرس تخمدان در اقوام خود به ویژه اقوام درجه یک خویش را دارند و مهم‌تر از آن همه افرادی که دچار بیماری‌هایی چون سرطان و اندومتریوز هستند که به صورت جدی باروری آن‌ها را تهدید می‌کند، می‌توانند به نوعی از روش‌های حفظ باروری استفاده کنند.

اگر سرطان‌هایی که سیستم تولید مثلی را درگیر می‌کنند همانند سرطان تخمدان و رحم را کنار بگذاریم، در بیشتر اوقات، عاملی که باعث کاهش قدرت باروری در افراد مبتلا به سرطان می‌شود، در حقیقت درمان‌های سرطان همانند جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی هستند که در بسیاری مواقع آسیب‌هایی غیر قابل بازگشت به تخمدان‌ها و ارگان‌های تولیدمثلی وارد می‌کنند. مطرح شدن حفظ باروری در بیماران سرطانی به عوامل متعددی باز می‌گردد و از طرفی نیز موارد جدید سرطان در کل دنیا در حال افزایش است و بر جمعیت افراد مبتلا نیز اضافه می‌گردد و از سوی دیگر با توجه به پیشرفت‌هایی که در درمان سرطان صورت گرفته است، امروزه امید به زندگی در این افراد بیشتر شده و از آنجا که بیشترین جمعیت مبتلا به سرطان را نوجوانان و افراد زیر سن بلوغ و حتی جوانان تشکیل می‌دهند که بسیاری از آن‌ها هنوز ازدواج نکرده‌اند و در نتیجه فرزندی ندارند و با مشکل حفظ باروری روبرو هستند، بنابراین هدف از حفظ باروری در این افراد، کاهش مشکلات باروری پس از درمان‌های سرطان می‌باشد. هدف اصلی آگاهی دادن به بیماران سرطانی است یعنی قبل از آنکه درمان‌های لازم آغاز شود، این افراد بدانند که امکان حفظ باروری وجود دارد و می‌توانند از آن بهره‌مند شوند که بر اساس شرایط موجود و صلاحدید پزشک و یا افراد مبتلا ممکن است یا از روش‌های حفظ باروری استفاده شود و یا اینکه مورد استفاده قرار نگیرد. میزان کاهش قدرت باروری افراد به دنبال استفاده از روش‌های درمان سرطان به عوامل مختلفی بستگی دارد، نوع سرطان، نوع درمانی که انجام می‌شود، رژیم دارویی، میزان مصرف داروی تجویز شده، سن بیمار، مجرد یا متأهل بودن و… که از فردی به فرد دیگر متفاوت است از عوامل مؤثر در میزان قدرت باروری افراد پس از بکارگیری روش‌های درمان سرطان است.

مهم‌ترین موضوع در تصمیم گیری درست در جهت درمان بیمار مبتلا به سرطان، تصمیم گیری به صورت گروهی و شامل متخصص آنکولوژیست، جنین‌شناس و ناباروری است که باید با همراهی یکدیگر به قضاوت و تصمیم گیری در مورد روش صحیح درمان بپردازند. جهت حفظ باروری برای زنان به طور کلی سه روش فریز جنین، انجماد بافت تخمدان و بانک تخمک به کار گرفته می شود که با استفاده از این روش ها، افراد می توانند با استفاده از گامت ها یا بافت های منجمد و ذخیره شدۀ خود، قدرت باروری در آینده را برای خود حفظ کنند و یا در زنانی که ازدواج کرده اند و هم چنین تصمیم به بچه دار شدن مجدد در سنین بالاتر دارند، فریز جنین‌های تشکیل شده می تواند راهکاری مناسب در جهت حفظ توان باروری آنها به شمار رود.

جهت حفظ باروری در مردان می توان قبل از شروع دوره درمان سرطان (رادیوتراپی یا شیمی درمانی) نمونه سمن مرد را که حاوی اسپرم است در آزمایشگاه IVF منجمد نمود. این اسپرم‌های منجمد شده را می‌توان به مدت نامحدود در ازت مایع نگهداری کرد و پس از اتمام دوره درمان و اطمینان از برطرف شدن سرطان، اقدام به استفاده از آن برای بارداری نمود، چرا که در اکثر مواقع پس از اتمام دوره درمانی سرطان احتمال عدم وجود اسپرم در مایع سمن وجود دارد. با توجه به تعداد و تحرک اسپرم‌ها پس از ذوب شدن، در مورد چگونگی روش درمان (IUI، IVF و یا ICSI) تصمیم‌گیری لازم به عمل خواهد آمد.


38420174 51 (98+)
38420174 51 (98+)
ایران - مشهد - بلوار احمد آباد - بلوار ابوذر - نبش ابوذر 23
Copyright 1400 by armaghan-med.com